Seniorka mieszka sama i dotychczas radziła sobie z pomocą córki dobrze. Zaczyna coraz bardziej zapominać, a córka pracuje, dlatego poproszono nas o pomoc. Seniorka fizycznie jest w dobrej formie, poza tym, że często jej zimno. Demencja postąpiła na tyle, że seniorka często pakuje swoje rzeczy i chce iść „do domu”, mimo, że jest u siebie w domu. Daje się jednak prowadzić i przekonać, kiedy się do niej mówi: „Teraz jeszcze nie idź, pójdziesz później do domu, napijemy się herbaty lub kawy. Pójdziesz do domu, kiedy przyjdzie Kerstin (córka seniorki)” Należy mieć jednak doświadczenie z demencją, aby umieć z seniorką pracować.

Pani jest komunikatywna, otwarta, ale bezpośredna, mówi co myśli. Uważa, że świetnie sobie radzi sama. Opiekunka jest „przyjaciółką” córki, seniorka cieszy się, że może w ten sposób pomóc. Ważne, aby zapewnić seniorce jedzenie i picie, bo zapomina o tym. Jest mocno związana z córką i na słowo „Kerstin” reaguje bardzo pozytywnie. Cieszy się bardzo na odwiedziny Kerstin, czyli córki, która mieszka w pobliżu i poprosiła nas o pomoc. Seniorka uczy się hiszpańskiego z sąsiadką, która mieszka w okolicy.

To bardzo czysta, zadbana seniorka. Z zawodu dentystka, pracowała całe życie jako lekarz. Bardzo dba o zęby – myje je średnio 10 razy dziennie, bo zapomina, że już umyła. Należy jej nie zabierać szczoteczki i pozwolić na to. Pani jest komunikatywna, da się lubić, chętnie wychodzi na spacery, lubi rozmawiać, dba o siebie. Pani stara się zachować czystość i chodzi do toalety, a dla higieny nosi pieluchomajtki. Noce przesypia. Należy pomóc jej w higienie ciała, trzeba wymienić pieluchomajtki na czyste, zadbać, aby była ładnie i czysto ubrana.